Review van het catit design senses super roller circuit

Catit is een merk van dat verschillende leuke kattenproducten maakt. Het Catit Design Senses Super Roller Circuit is één hiervan en dit product leek me een ideaal speelgoedje waarmee Mylo alleen zou kunnen spelen zonder mij.

Het bestaat, zoals de naam het zelf zegt, uit een rail. De rail is gedeeltelijk overdekt en in de rail ligt een balletje. Als je het balletje beweegt, geeft het licht.

Helaas was Mylo’s enthousiasme veel minder als dat van mij. Ik probeerde hem te motiveren door zelf met volle overgave met het balletje en de rail te spelen, maar hij keek mij aan met een blik van “'je denkt toch niet dat ik daarmee ga spelen hé? daar hangen geen pluimen aan”.

Ik gaf niet direct op, omdat ik weet dat katten vaak moeten wennen aan nieuw speelgoed en probeerde gedurende verschillende weken van alles, van snoepjes in de rail leggen tot de rail totaal negeren (omgekeerde psychologie :p). Jammer genoeg hielp niets. Het enige waar Mylo de rail voor gebruikte, was om in te gaan liggen als we met een hengel aan het spelen waren…

Ondertussen heb ik ontdekt dat lichtjes Mylo totaal niet interesseren. Ook het gekende laiserspelletje, waar de meeste katten enorm op reageren, doet voor Mylo totaal niets. Jammer genoeg was dit dus een miskoop voor mij, maar we hebben weer bijgeleerd ;).

Dat gezegd zijnde, raad ik de catit senses rail wel aan. Oké, ik geef toe, dit klinkt heel tegenstrijdig, maar laat mij het even uitleggen. Geen twee katten zijn gelijk en het is niet omdat Mylo er niet mee wil spelen, dat andere katten het niet leuk vinden. De meeste katten houden wel van balletjes en lichtjes en zullen deze rail waarschijnlijk wel plezant vinden. Ik hoorde van andere katteneigenaars dat hun rail wel intensief gebruikt wordt en het blijkt vooral heel populair te zijn bij kittens. Vermits ik Mylo pas adopteerde toen hij al volwassen was, zou dit er wel iets mee te maken kunnen hebben ;). Als je je kitten hier van kleins af aan mee leert spelen, dan vermoedt ik dat ze er op volwassen leeftijd ook nog wel mee zullen spelen.

Ik kocht de Catit Design Senses Super Roller Circuit voor 12,9 euro bij Zooplus. Voor 3,99 euro kan je er zelfs nog twee reserveballen bijkopen (wat misschien wel een goed idee is als je kat het leuk vind). Catit verkoopt ook nog andere rails en bovendien kan je, als je echt all out wil gaan, meerdere rails kopen en ze allemaal aan elkaar vastmaken. 

Baasje, ik heb dorst!

Wat moet je doen als je een kat bent, iets wil duidelijk maken aan je baasje en je geen mensentaal spreekt? Dan toon je gewoon wat je wil!

De eerste keer dat Mylo dorst had en zijn drinkbakje leeg was, liep hij zo lang tussen ons en zijn drinkbakje heen en weer (terwijl schattige ‘prrrt’ geluidjes maakte) tot we doorhadden dat we zijn drinkbakje moesten bijvullen.

Daarna vond hij dat blijkbaar te veel gedoe en had hij ontdekt dat, als hij met zijn pootje op het drinkbakje mepte, het drinkbakje lawaai maakte op de grond, waardoor wij het gingen bijvullen. Jaja, hij had ons goed opgevoed!

Tegenwoordig neemt hij het echter nog een stapje verder. Hij mept niet alleen op het bakje als het leeg is, maar ook als het water naar zijn mening niet vers genoeg meer is. Gevolg: water over de vloer en het tapijt en baasje die alles mag opkuisen…

Bovendien heeft hij een lievelingsdrinkbakje: het drinkbakje dat in de living staat. In mijn slaapkamer staat krak hetzelfde drinkbakje, maar om één of andere reden drinkt hij veel liever uit hetgeen dat in de living staat. Het kan dus zijn dat hij gemakkelijk aan vers water in mijn kamer kan, maar toch op het bakje in de living gaat meppen… En het vervelende is dat hij daarbij ook altijd zo schattig kijkt dat ik niet kwaad kan zijn op hem ;).

Kattenbakserie (1/7): Waarop letten bij het kiezen van een kattenbak?

De eerste stap bij kattenbakken en alles wat erbij komt kijken is natuurlijk het kiezen van een kattenbak zelf.

Je hebt 3 grote soorten kattenbakken: open, gesloten en ‘automatische’ kattenbakken.

Bij de laatste soort wordt de kattenbak zelf gereinigd, maar daar heb ik zelf geen ervaring mee, dus daar ga ik ook niet over schrijven.

Mijn ouders hadden vroeger een open kattenbak. De reden dat ik voor een gesloten kattenbak gekozen heb, is dat we natuurlijk ook nog Kyra hebben en ik had gelezen dat honden wel eens de uitwerpsels uit de bak durven halen. Jakkes! Geen idee waarom, maar ik heb de kattenbak eens laten open staan en toen heb ik Kyra inderdaad betrapt.

Een gesloten kattenbak is ook een hulp om voor minder geurhinder te zorgen. En achteraf gezien blijkt dat ik ook goed gekozen heb omdat ik een ‘gravertje’ heb en anders de hele vloer constant onder kattenbakkorrels liggen ;).

De kattenbak die ik nu heb is van het merk Imac. Waarom heb ik deze kattenbak gekozen? Wel het was om eerlijk gezegd in uitverkoop (ik weet de prijs jammer genoeg niet meer, maar het was echt een koopje) en het voldeed aan de criteria die ik voor mezelf had opgesteld.

Eén van die criteria was de afmetingen. Het is heel belangrijk dat je op voorhand kijkt waar je de kattenbak wil plaatsen en hoe groot de afmetingen maximaal mogen zijn. Ik ben een voorstander voor grote kattenbakken met een grote deur opdat de kat comfortabel naar toilet kan gaan. Je zou ten slotte zelf toch ook niet graag op een toilet zitten waarbij je totaal geen beenruimte heb?

  

Bovenaan mijn kattenbak is een handvat (om de kattenbak op te heffen, dit is af en toe wel handig). en een bakje. In het bakje zitten een actieve kool filter en een kattenbakschepje. Persoonlijk gebruik ik momenteel een ander kattenbakschepje, maar daar zal ik later meer over schrijven. De filter dient ervoor om de geur wat te filteren (duh! daarom noemt het filter :p). Het wordt aangeraden om die af en toe eens te vervangen.

Het deurtje van mijn kattenbak kan losgemaakt worden. Dit was wel handig toen Mylo bij ons was. Zo konden we in een paar dagen opbouwen van op een open kattenbak gaan, naar op een gesloten kattenbak zonder deurtje gaan en ten slotte op een gesloten kattenbak met deurtje gaan.

Nu, de kattenbak die ik graag zou willen is een kattenbak van het merk Catit. Niet dat ik niet tevreden ben over de kattenbak die ik nu heb, maar ik denk dat de Catit kattenbak net nog iets handiger is. Bovendien heb ik ook al veel goede dingen gehoord van mensen die de kattenbak hebben.

De Catit kattenbak is een ruime kattenbak waarvan de onderbak een hoge rand heeft (dit laatste is zeer handig als je zoals ik een ‘gravertje’ in huis hebt). Bovenaan zitten er ook een actieve kool filter en een handgreep. Wat mij vooral aanspreekt is de grote  klapdeur (fijn voor Mylo) die bovendien ook nog verder opengeklapt kan worden zodat je de kattenbak gemakkelijker kan kuisen (fijn voor mij). Nu moet ik elke dag het volledige deksel losklikken om de kattenbak proper te maken.

Het fijne aan de Catiti kattenbak is dat de prijs ook nog mooi is, nl. ongeveer 20 à 25 euro afhankelijk van in welke winkel je het koopt.

Foto van Zooplus.nl

Dus even samenvatten waarop je moet letten:

- open of gesloten bak

- maximale afmetingen (plaats waar de bak komt te staan) 

- minimale afmetingen (afhankelijk van de grootte van je kat, kijken wat comfortabel is)

- de hoogte van de onderbak

- de grootte van het deurtje

- de gemakkelijkheid om de bak dagelijks proper te maken

- de aan- of afwezigheid van een actieve koolfilter

- de aanwezigheid van een handvat

- het prijskaartje

Portier spelen

Mylo en ik hebben een nieuw spelletje en hij heeft het zelf uitgevonden. Het heet ‘Portier spelen’, of zo noem ik het toch, want dat is mijn rol in het spel. En het heeft te maken met… jawel, een deur! Zoals jullie al weten is Mylo hier een grote liefhebber van.

Het begon toen ik op een dag in de keuken zat en Mylo zich verveelde. Hij ging met zijn voorpoten tegen de deur van de garage staan ten teken dat hij door de deur wilde. Ik liet hem dus in de garage en deed de deur achter hem dicht. Niet veel later hoorde ik echter geluidjes achter de deur. Toen ik de deur op een kier zette, spurtte Mylo erdoor alsof zijn leven ervan afhing en liep hij helemaal tot in de living. 

Even later kwam hij terug aangeslopen naar de keuken met zijn ogen op de deur van de garage gericht. Ik zette de deur opnieuw op een spleet en… Zoef!! Daar ging Mylo weer.

Sindsdien spelen we dat spelletje regelmatig, waarbij er van mij dus verwacht wordt dat ik de deur regelmatig op een kier zet en weer dicht doe. Mylo spurt dan de hele tijd heen en weer en hij vindt het geweldig!

Als ik heel eerlijk ben, ben ik eigenlijk overbodig. De enige reden dat ik momenteel nog ‘mag’ meespelen is omdat het koud is en het dus niet de bedoeling is dat de deur de hele tijd open staat. Mylo kan nl. zelf de garagedeur wel open doen door op de klink te springen (niet dat dit de bedoeling is, nvdr), maar hij  doet de deur niet achter zich dicht.

In de zomer zal ik dus misschien niet meer nodig zijn om dit spelletje te spelen. Alhoewel ik denk dat het een deel van de fun is dat ik de deur tussenin dicht doe.

Hoe kan je de speelhengel (terug) interessanter maken voor je kat?

Ik schreef eerder al dat het spelen met een hengel belangrijk is voor het bevredigen van het jachtinstinct van je kat en dat de birdhengel daar heel handig voor is. Maar als je dagelijks met die hengel speelt, zou het wel eens kunnen dat je kat op den duur zijn interesse begint te verliezen.

Je kan natuurlijk een nieuwe hengel kopen, maar je kan ook gewoon je bird hengel upgraden zonder geld uit te geven. Dit kan heel simpel door bijvoorbeeld iets als een paar oude veters bij aan de veren van de hengel vast te knopen (andere linten/stukken touw zijn natuurlijk ook mogelijk).

Ik testte het bij Mylo uit en hij was in ieder geval razend enthousiast! Hij liep er niet alleen met veel overtuiging achteraan, hij nam het ook in zijn mond (iets wat hij anders nooit doet!) en probeerde zijn veroverde prooi mee te nemen.

Hopelijk is jullie kat even enthousiast! ;).

Kattenbakserie (0/7): Inleiding

De kattenbak, misschien niet zo’n heel populair onderwerp, maar er valt wel veel over te zeggen. Welke kattenbak koop je? Welke kattenbakkorrels kies je? Hoe moet je een kattenbak onderhouden en kuisen? Enzovoort.

Om de antwoorden op dit soort vragen allemaal te bundelen heb ik besloten om een ‘kattenbakreeks’ te maken!

Maak jullie geen zorgen, het zal de komende weken niet enkel over de kattenbak gaan ;). Tussendoor krijgen jullie nog andere verhalen te lezen.

Wat kunnen jullie verwachten?

Aan de hand van de kattenbak die ik nu heb en de kattenbak die ik graag zou willen hebben, ga ik de voor- en nadelen van verschillende kattenbakken bespreken. Ook al wat ik geleerd heb over het onderhouden en kuisen van de kattenbak komt aan bod en ten slotte test ik voor jullie (en ook voor mezelf) twee soorten kattenbakkorrels uit.

Opgelet: Zoals altijd op mijn blog, ga ik deze teksten schrijven vanuit mijn eigen standpunt. Dit wil zeggen dat:

- ik niet zal schrijven over dingen waar ik totaal geen ervaring mee heb (zoals hout pellets of automatische kattenbakken)

- ik niet alwetend ben of expert en dus open sta voor aanvullingen of correcties

- ik alles schrijf uit het standpunt van een baasje van 1 kat

Ik hoop dat jullie de reeks leuk en nuttig zullen vinden! 

Neusje wrijven...

Zoals ik eerder al schreef heeft Mylo last van een chronisch snotneusje. En hierdoor heeft hij een vreemde, maar ook schattige gewoonte aangeleerd: zijn neusje wrijven.

Ik vermoed dat zijn neusje vaak jeukt en daarom vind hij het heerlijk als je je vinger naar hem uitsteekt zodat hij zijn neusje eraan kan wrijven. Maar ook puntige voorwerpen gebruikt hij regelmatig als ‘krabstok’ voor zijn neus. Hij is zelfs zo verwend geworden dat hij af en toe aan zelfbediening doet en je vinger naar hem toe trekt, zodat hij met zijn neusje kan wrijven.

Ik ben daar ondertussen zo gewoon aan geworden dat ik soms vergeet dat dit geen ‘normaal’ kattengedrag is. Een tijdje geleden bezocht ik zo de dierenwinkel Zowizoo. Ik was heel enthousiast toen ik zag dat er maar liefst twee katten vrij rondliepen in de winkel. Eén van de katten was precies de krabpalen aan het promoten, want ze ging om de zoveel tijd op een andere krabpaal liggen. Toen ze even later aandacht kwam zoeken, stak ik uit gewoonte mijn vinger uit naar haar. 

De kat duwde niet met haar neusje tegen mijn vinger, zoals Mylo zou doen, maar keek mij heel raar aan. Het was toen dat ik besefte dat ik totaal geïndoctrineerd ben door Mylo’s rare, maar schattige gewoonte om zijn neusje te wrijven. Hoe zeggen ze dat nu weer op twitter? Ohja #fail ;).